குறுந்தொகை 274 - இன்னாக் கானமும் இனிய

பாலை - தலைவன் கூற்று

புறவுப் புறத்தன்ன புன் கால் உகாஅய்க்
காசினை அன்ன நளி கனி உதிர
விடு கணை வில்லொடு பற்றிக் கோடு இவர்பு
வருநர்ப் பார்க்கும் வன்கண் ஆடவர்
நீர் நசை வேட்கையின் நார் மென்று தணியும்
இன்னாக் கானமும் இனிய பொன்னொடு
மணி மிடை அல்குல் மடந்தை
அணி முலை ஆக உள்கினம் செலினே.

-உருத்திரனார்

புறவு - புறா. புறம் - முதுகு. புன்கால் - மெல்லிய அடிப்பாகம். உகாய் - ஒரு மரம். காசு - மணி. கணை - அம்பு. கோடு - உச்சி. இவர்பு - ஏறுதல். வருநர் – வழிப்போக்கர். வன்கண் - இரக்கமற்ற. நசை - விருப்பம். அல்குல் - இடை. ஆகம் - மார்பு. உள்குதல் - நினைத்தல்.

தலைவியைப் பிரிந்து, பொருள் தேடிச் செல்ல எண்ணிய தலைவன், தான் போக வேண்டிய கொடிய பாலைநில வழியை நினைந்து, தன் நெஞ்சுக்குச் சொன்னது.

புறா முதுகு போன்று
மென்மையான அடிப்பாகமுடைய உகாய் மரத்தின்
மணி போன்ற கனிகள் உதிரும்படி செலுத்தப்படும்
அம்போடு, வில்லையும் ஏந்தி,
மலை உச்சி மீது ஏறி நின்று
வழிப்போக்கர் யாரும் வருகிறார்களா எனப் பார்த்திருக்கும்
இரக்கமில்லாக் கள்வர்கள்.
அவர்கள் தண்ணீர் கிடைக்காமல்
தாகம் தணிக்க மரப்பட்டையை மெல்லும்
கொடிய பாலைநிலப் பாதையும் இனிமையானதே!
பொன்னொடு, மணியும் சேர்த்துக் கட்டிய
நகைகள் அணிந்த இடை கொண்ட
அவளது அழகிய முலைகளை
நினைத்துக் கொண்டு நடந்தால்.